Pinksteren-klusweek!

---- Zaterdag, 19 mei 2018

Het was de bedoeling dat ik in het weekend naar Mouriez zou afreizen, maar omdat we toch met 2 auto's moesten, besloot ik een dagje eerder te gaan. Dus donderdagavond toog ik met een afgeladen auto richting Frankrijk. Vera en Marja komen morgen (zondag). Dat was ook de reden dat we met 2 auto's moesten. Ik heb maar 2 zitplaatsen en de auto van Vera is niet zo groot dat we èn de spullen èn 3 mensen konden vervoeren.

Gisteren en vandaag was het heerlijk weer. Ik heb meteen even wat plaatjes geschoten, zodat Vera alvast op de weblog kan kijken wat ze hier kan verwachten :-).

  

Gisteren en vandaag ben ik behoorlijk druk bezig geweest met het zwembadhok. Het plateau waarop de warmtepomp komt te staan is nu ook klaar. Ook de elektriciteit heb ik helemaal af en alles doet 't zoals het de bedoeling was. Toen ik rond het middaguur nog vrij geconcentreerd met de elektra bezig was en me natuurlijk 'helemaal alleen op de wereld' waande schrok ik me een rolberoerte toen ik me omdraaide en Bruno zag die vlak achter me stond en meteen een vrij harde 'bonjour' uit zijn mond perste. Is het Francis niet die me geregeld laat schrikken is het Bruno wel! Wat bezielt die mensen toch om stilletjes over het terrein te 'sluipen' en nietsvermoedende mensen doen schrikken. Je zou toch op zijn minst een kuchje, een fluitje of een 'allo, allo' verwachten?

Maar goed, nadat ik een beetje van de schrik bekomen was, begon Bruno me in zijn snelste Frans uit te leggen dat-ie later deze week terugkomt om te gaan bosmaaieren. Hij kon de bosmaaier namelijk niet vinden toen-ie hier vorige week het gras kwam maaien. Nou dat leek me logisch, want de bosmaaier lag ter reparatie bij Jean Etienne. De bosmaaier heb ik gisteren weer opgehaald. Volgens Jean Etienne moest de carburateur 2 keer schoongemaakt worden en volgens mij betekent dat het eigenlijk de eerste keer niet goed is gebeurd. En het membraan was ook stuk! Vette rekening :-( maar hij doet het gelukkig weer! Gisteravond en vandaag heb ik een goed uurtje gebosmaaierd. Af en toe een stukje, want het is zwaar werk, omdat het eigenlijk al een paar weken terug had moeten gebeuren, maar toen deed de bosmaaier het niet meer!

---- Dinsdag, 22 mei 2018

Ik had vandaag een behoorlijke baaldag! Toen ik vanmorgen 'eindelijk' weer wat op de weblog wilde schrijven, zag ik dat er Windows-updates klaar stonden. Omdat we toch nog moesten ontbijten heb ik het updaten maar aangezet. Had ik het maar nooit gedaan! Na een behoorlijke tijd kreeg ik allerlei vreemde meldingen die ik bij eerdere updates nooit heb gehad. Om een lang verhaal kort te maken....Microsoft heeft mijn computer verkl**t! De april-update van Windows die zo geweldig veel beter zou zijn, helpt computers met een bepaalde Intel-chip heel eenvoudig en snel om zeep. En zo'n chip heb ik natuurlijk! Een groot rechthoekig zwart vlak is het resultaat. Volgens Bart zijn er meer mensen die tegen dit probleem zijn aangelopen. Thuis maar eens uitzoeken hoe dit opgelost kan worden. Microsoft zal heus wel met een update aankomen, maar hoe ik die update dan geïnstalleerd moet krijgen is nog even een raadsel.

Gelukkig kan ik even van de computer van Marja gebruik maken om toch wat te schrijven. Vera en Marja waren er zondag (1e Pinksterdag) om 14 uur. Ze konden overal goed doorrijden, want het was redelijk rustig op de weg. Na de koffie is Vera wel even de tuin in gegaan om alvast een paar plantjes die nog rustig op haar stonden te wachten, in potten en bakken te zetten.Verder hebben we niet veel meer gedaan.

Gisteren (maandag 21 mei, 2e Pinksterdag) zijn we wel behoorlijk in de weer geweest. Vera ging weer verder met tuinwerk en ik heb de deuren van het zwembadhok geschuurd, gegrond en 1x in de verf gezet. Aan het eind van de middag ben ik nog even tekeer gegaan met de bosmaaier. Ik ben er nog lang niet, maar hele stukken van het bos zien er nu al redelijk 'schoon' uit. Tussen de bedrijven door heb ik nog even een door-Vera-op-de-kop-getikt-kringloopkastje opgehangen op het achterterras.

Vandaag heb ik de deuren van het zwembadhok afgeschilderd en een grendel/schuif gemaakt op het kleine deurtje. Voor de grote deuren moet ik nog zoiets bedenken. Vanmiddag kwam Bruno het gras maaien, omdat hij later deze week wat regen verwacht. Terwijl hij daarmee bezig was heb ik de buxus-haagjes van onder andere het kruidentuintje gesnoeid.

Bruno gaf wel aan dat hij van de week nog een keer terugkomt om met de bosmaaier de kanten en hopelijk andere stukken in het bos te kortwieken.

De dames zijn in de weer geweest met allerlei kunstzinnige 'dingen' en er wordt veel geëxperimenteerd. Zo stond er gisteren en vandaag gedurende 4 uur een enorme pan te pruttelen waaruit een zurige azijnlucht kwam. In die pan zat tussen 2 plankjes een stapeltje papier/karton met daartussen geperste bloemen. Wat uienschillen erbij, een brok roest een steen erop voor het gewicht en maar pruttelen. Toen eindelijk na het afkoelen het resultaat zichtbaar werd waren de oh's en ah's niet van de lucht :-).

Vanmiddag zijn we weer op het terras neergestreken en zijn we weer begonnen met waar we goed in zijn en zelfs steeds beter in worden ;-).

---- Donderdag, 24 mei 2018

Gisteren en vandaag was het weer minder.... De temperatuur viel allemaal best wel mee, maar het was voornamelijk regenachtig. De dames hebben zich deze dagen vermaakt in het atelier en ik ben de garage nu eens echt goed gaan uitmesten. De werkbank is weer zichtbaar dus ik kan er weer van alles bovenop kwakken.

Gisteren in de namiddag ben ik begonnen met het resthout dat nog over was van de nieuwe-werkplaats-klus in september vorig jaar een beetje weg te werken. De panlatten die ik destijds meteen heb mee besteld en nog niet heb gebruikt en de 'dunne' balken heb ik op de vliering van de nieuwe werkplaats gelegd. De 9 bepaald niet dunne balken moest ik ook kwijt. Drie ervan heb ik gisteren nog het hooi in gewerkt en uiteindelijk boven op de grote balken van de hooischuur gelegd. Ik ben schijnbaar toch niet zo'n topper als ik dacht want ik had er 'niet meer de kracht voor' om ze allemaal de hoogte in te werken. Ik was compleet 'af'. De sauna en een hete douche deden weliswaar wonderen, maar ik heb de klus toch maar uitgesteld tot vandaag. Dus na het ontbijt heb ik vanmorgen alsnog de 6 balken 'weg' gewerkt. De hooischuur is voor zover als dat mogelijk is, nu ook aan kant.

Door het uitmesten van de garage lag de auto vol met troep die ik vanmiddag even naar de stort heb gebracht. Na terugkomst heb ik nog even een grendeltje op de grote deuren van het zwembadhok gezet en daarna was het zo'n beetje afgelopen met klussen. Het was benauwd en Météo had al aangegeven dat de zon vandaag kon schijnen, dat het kon regenen, hagelen en onweren. En dat heeft het ook allemaal gedaan!

Toen de dames 'dodelijk vermoeid' uit het atelier kwamen waren ze wel toe 'aan een wijntje en een Frans kaasje'. We zijn dus 'noodzakelijkerwijs' op het kippenterras neergestreken en hebben het daar zo'n 3 uur uitgehouden. Aanvankelijk onweerde het wat in de verte maar de wind dreef de onweersbui onze kant op en uiteindelijk zaten we op het terras met een sapje en kaasje naar de stortbui te kijken die over ons heen kwam.






Eenmaal binnen, het was bijna 20.30u, hobbelde een haas over het voorerf tot grote hilariteit van Marja en Vera. Ik heb vlug nog even een foto kunnen nemen maar de haas ging er, geschrokken waarschijnlijk van de wilde bewegingen van de drie tweevoeters achter het raam, uiteraard als een haas vandoor.

---- Vrijdag, 25 mei 2018

Vanmorgen begon het nevelig en hoewel dat iets minder werd in de loop van de ochtend, bleef het de hele dag een beetje somber. De zon kreeg geen kans....er stond namelijk geen zuchtje wind dus het wolkendek bleef dicht.

Ik heb vanmorgen eindelijk de elektra en een wandcontactdoos gemonteerd voor de druppellader van de tractor. De druppellader had ik met een verlengsnoer al een week aan de tractor 'hangen', zodat de accu weer lekker kon opladen. Dan kon ik Betsy namelijk éven wegrijden om de aanhanger die ik nodig heb er achter vandaan te halen. Helaas....toen ik vol goede moed Betsy wilde starten leek het gezucht en gesteun op dat van mij als ik na een dag klussen 's morgens uit bed probeer te komen :-).

In de hoop dat de 'normale' acculader het beter doet heb ik die maar aangesloten in de hoop dat Betsy er morgen meer zin in heeft.

Terwijl de dames in het atelier koperdraad plat sloegen (?) ben ik allerlei kleine klusjes gaan wegwerken: wat haken bevestigd in het zwembadhok om later kleding en/of handdoeken aan te kunnen hangen, nog wat schilderwerk gedaan, de achterkant van de haag gesnoeid en 2 uiltjes als decoratie in 'De Keet' opgehangen.

Het ziet er naar uit dat we dit jaar een enorm goede aardbeienoogst hebben. Alle plantjes dragen al veel vruchten en er zijn nog een hoop bloemetjes die door de vele hommeltjes die zoemend af en aan vliegen bevrucht moeten worden.

Ook vogels zijn er weer volop. Een merelpaartje heeft een nest gemaakt op een wat onhandige plaats....in de rozenstruik en clematis vlak naast de deur van het kippenhok. Het is moeilijk te zien op de foto maar het zit er echt....in het midden van de foto! Ook de pimpelmezen die ieder jaar (of het dezelfde zijn weten we natuurlijk niet) hun intrek nemen in de vogelflat hebben gezinsuitbreiding. Als je langs de vogelflat loopt hoor je het jonge grut piepen in de hoop dat ze wat te eten krijgen. Een setje boerenzwaluwen heeft gemeend te moeten beginnen met een nestje tussen de balken boven het terras achter het huis. Als je op het terras zit vliegen ze als een gek om je heen, waarschijnlijk met het doel je te verjagen. Helaas voor dit setje....we doen zo voorzichtig mogelijk maar we moeten toch ook af en toe door de deur naar buiten en binnen. Zondag gaan we weer naar huis en als ze dan nog zin hebben kunnen ze lekker hun gang gaan. We leggen wel een stuk karton op de grond onder het nest, want sch*ten doen ze ook :-).

Vanavond na het eten zijn we nog tot schrik van de zwaluwen op het achterterras neergestreken waar we de vuurkorf hebben aangestoken. De temperatuur was best lekker, maar omdat het toch wat vochtiger werd was een houtvuurtje wel aangenaam. De zwaluwen dachten daar natuurlijk anders over.

---- Zondag(ochtend), 27 mei 2018

Gisteren stond in het teken van Betsy. 's Morgens na het ontbijt ging ik vol goede moed richting Betsy, met het idee dat na een nachtje aan de snelle oplader te hebben gehangen, het starten niet zo'n probleem meer zou zijn. Helaas....het resultaat was hetzelfde als de dag ervoor. De motor draait wel, maar heeft niet genoeg power om door te starten. Ik heb Bruno maar even gebeld met het idee of-ie iemand kent die op locatie naar zo'n tractor kan komen kijken en natuurlijk ook repareren. Bruno zou zelf wel even komen kijken en inderdaad, zo'n 5 minuten later stond-ie voor mijn neus. Hij had de eerder beloofde eieren van zijn kippen, die schijnbaar overmatig aan het produceren waren, voor ons meegenomen, maar daar kwam-ie natuurlijk niet voor. Even de sleutel van Betsy omdraaien en hij wist meteen zeker dat het aan de accu moest liggen.
Helaas, zo gaf hij aan, zijn er in de regio genoeg 'tractor-reparateurs' maar die zijn allemaal in het weekend gesloten, dus daar had ik op dat moment niet veel aan. Bruno ging weer weg en ik heb de loodzware accu los gekoppeld en naar de auto gezeuld. Vervolgens ben ik met het apparaat, in de hoop dat ze hem daar konden testen, naar de Feu Vert in Hesdin gereden. Wellicht hadden ze een andere accu op voorraad. Na een tijdje gewacht te hebben vanwege de 3 klanten voor me werd ik aangesproken door een man die, gezien zijn 'vriendelijke blik' volgens mij liever ergens in een ligstoel had gelegen dan ging werken, en aan wie ik uitlegde wat het probleem was. Hij wilde vervolgens het kenteken van mijn auto weten, en toen ik hem nogmaals vertelde dat ik Nederlander was met een Nederlandse auto, vroeg hij nogmaals om mijn kenteken. Toen zijn collega zich ermee ging bemoeien snapte hij uiteindelijk ook dat het om een tractor ging en dat mijn Nederlandse kenteken totaal niet van belang was. Omdat ik hem toen een foto met de gegevens van de accu toonde werd snel duidelijk dat ze daar in ieder geval niet zo'n krachtige accu hadden. Een net gearriveerde klant die achter mij stond ging zich ermee bemoeien en toen werd snel duidelijk dat ik beter naar de Gamm Vert kon gaan. Dat is maar een halve kilometer verder en daar werd ik geholpen door een wel vriendelijke medewerker, maar na het tonen van de foto bleek ook de Gamm Vert me niet aan een nieuwe accu te kunnen helpen. Toen ik vroeg of ze daar wel konden controleren of de accu op zich in orde was (want dat wist ik natuurlijk ook nog niet zeker) was zijn antwoord 'bien sûre'. Dus ik de accu op een winkelwagentje gezet en naar de werkplaats gebracht, waar de man hem zou controleren. Na zo'n 10 minuten wachten werd ik gewenkt dat ik even mee moest komen en in de verwachting dat ik daar het slechte nieuws zou krijgen dat 'de patiënt' helaas overleden was of binnenkort zou gaan, stond de accu aan een enorme oplader met flikkerende ledjes. De geruststellende woorden van de medewerker dat de accu volgens hem in orde was, maar door oxidatie van de accupolen waarschijnlijk minder goed contact maakte, stelden me weer gerust. Uiteindelijk zou de accu nog een nachtje aan het 'infuus' blijven en kan ik 'm in de loop van de ochtend weer ophalen.

De rest van de dag (zaterdag), een groot deel was intussen voorbij, heb ik nog benut om de haag verder te snoeien. Die ziet er weer 'propre' uit.

's Avonds hebben we op het zonneterras, waar we geen last hadden van de wat aangewakkerde wind, de barbecue aangestoken en hebben daar lang van de zwoele, maar een beetje benauwde, avond genoten van de maaltijd, de koffie en de likeurtjes :-).

Straks, gepland is rond 9.30u, gaan Vera en Marja alvast richting huis. Ik ga dan de accu ophalen en eens kijken of Betsy alsnog wil starten, zodat ik de aanhanger daarachter weg kan halen.

---- Dinsdag, 29 mei 2018

Ik zit weer achter mijn eigen vertrouwde computer! Bart zag ook geen andere mogelijkheid meer om Windows te 'redden'. Gelukkig heeft hij wel de data kunnen veiligstellen en hij heeft vervolgens Windows helemaal opnieuw geïnstalleerd, inclusief de update waarvan we dachten dat juist die de boel om zeep had geholpen. Of dat nou echt de oorzaak was of dat er gewoon iets met de update is mis gegaan....we zullen het nooit weten, maar voorlopig kan ik weer vooruit hoewel ik nog een hoop opnieuw moet installeren.

Vera en Marja gingen zondag om even over half tien naar huis en ik ben meteen naar de Gamm Vert gegaan om de accu op te halen, die nu echt wel moest zijn opgeladen. In de verwachting dat ik iets van € 20,- zou moeten betalen voor 10 cent aan stroom was ik verbaasd maar blij verrast toen de medewerker vertelde dat het 'gratuit' was. Wel met de mededeling dat hij niet wist of de tractor zou starten, maar dat was 'une surprise à la maison'.

Toen ik thuis kwam heb ik eerst maar in alle rust een kop koffie genomen en genoten van de stilte en het mooie weer. Het aansluiten van de accu was zo gepiept en toen ik achter het stuur plaats nam en hoopvol de sleutel omdraaide....deed-ie het nog ook! Weer wat geleerd over accu's, accupolen en oxidatie :-).

De aanhanger waar het allemaal om is begonnen heb ik achter de auto gehangen en halverwege de middag ben ik weer richting huis vertrokken.

Een volle week in Frankrijk....om te klussen!

---- Zaterdag(ochtend), 21 april 2018

Na aankomst donderdagavond was het nog zo heerlijk achter op het terras dat we daar met zijn vieren (Louis en Ria waren intussen ook gearriveerd) zijn neergestreken met -uiteraard- een wijntje en hapje. Uiteindelijk moest de terrasheater er wel bij komen, maar daardoor hebben we nog een hele tijd kunnen bijkletsen.
Louis wilde zijn toezegging van zo'n 3 jaar geleden om op zijn kosten ergens aan de kust mosselen te gaan eten gestand doen en zo besloten we om vrijdag na de lunch naar Le Hourdel te rijden. Le Hourdel bestaat uit een paar huizen, een mosselrestaurantje en een vuurtoren. Het ligt aan de zuidkant van de Somme en is het uiterste puntje....vandaar de vuurtoren :-).




Na een wandelingetje over het keienstrand waar we ook nog even van een zeehond, die geregeld zijn kop nieuwsgierig boven het water uitstak, konden genieten, besloten we om alvast op het terras van het restaurantje, tussen de borden met verrukkelijke mosselmenu's, een wijntje te drinken tot we konden gaan eten.

Omdat hier vaak pas om 19u de keuken open gaat en we nog wel wat wijntjes zouden moeten wegwerken voor het zover was vroeg ik voor de zekerheid aan de ober hoe laat de keuken open ging. 'La cuisine?' vroeg-ie verbaasd en al snel bleek dat er alleen tijdens de lunch geserveerd werd. Dat was een tegenvaller, maar zo aan de kust moest er vast wel een ander tentje zijn waar we terecht zouden kunnen.

We hebben de auto weer opgezocht en zijn vervolgens naar St Valery-sur-Somme gereden, waar we na het parkeren (daar zijn de parkeermeters intussen ook overal te vinden!) over de boulevard naar een pleintje met verschillende restaurantjes zijn gelopen. Daar streken we neer op een gezellig plekje, het was intussen 18u. De keuken ging inderdaad daar om 19u open en toen konden we aan de mosselmaaltijd beginnen. Ria had mosselen à la crème, Louis mosselen met curry en Vera en ik mosselen met 'fromage bleu'. Karafje water, wat rosétjes en een wit wijntje, dus het was allemaal perfect!

Toen we weer thuis waren zijn we nog even op het achterterras neergestreken, maar we waren eigenlijk zo moe dat we even na 23u naar bed gingen.

---- Zondag(ochtend). 22 april 2018

Gisteren was het weer een zonovergoten dag! Ontbijt. lunch en diner (nou ja....barbecue) hebben we op het achterterras genuttigd. Verder was het een dagje van klussen. Ria is met een krabber en plamuurmes de terrassen te lijf gegaan om het mos en onkruid tussen de tegels te verwijderen. Vera heeft alle meegebrachte hanggeraniums in de plantenbakken gedaan, zodat die hun plekje aan de voorgevel weer konden innemen. Ook andere planten hebben plekjes in de tuin gekregen waardoor alles er weer veel gezelliger uitziet.

Ik ben behoorlijk opgeschoten met het zwembadhok. De deuren hangen erin en dat was nog best een klus. Ze zijn behoorlijk zwaar en ik wil natuurlijk wel dat ze netjes en gelijk naast elkaar hangen. Dat was dus heel wat passen en meten. Nu ze hangen kan ik verder gaan met de afwerking. Er komt nog een afdeklat op een van de grote deuren en er moeten nog grendels op. De kopse kanten en het plateau waar de warmtepomp op komt te staan moet ik nog doen, wat schilderwerk en dan bedenken hoe de aan- en afvoerslangen het best in het hok weggewerkt kunnen worden. Ook de electriciteit moet nog worden aangesloten. Dus....er is best nog een hoop te klussen.

Aan het eind van de middag was het zover dat ik even een paar foto's kon nemen en jawel hoor....wie stak zijn hoofd boven de haag uit....Francis! Hij klom over het prikkeldraad en met zijn armen op zijn rug complimenteerde hij me met het resultaat. Omdat ik op deze weblog geregeld over Francis rep leek het me leuk eens een foto van hem te plaatsen. Uiteraard heb ik zijn toestemming gevraagd en ik kreeg de indruk dat-ie het wel een beetje gek vond (ik heb maar niet geprobeerd hem uit te leggen wat een weblog is!), maar het òf geen probleem vond òf niet wilde weigeren :-).

Het is de bedoeling dat we vandaag met zijn vieren even richting Auxi-le-Château gaan, waar een niet al te grote brocante is (65 kramen). Op de heenweg komen we langs Tollent, waar 'une bourse' (=beurs) is. Niet bekend is wat voor beurs, maar we gaan het zien.

---- Zondag(avond), 22 april 2018

Toen het hele spul wakker was en we wederom buiten op het terras ontbeten hadden, zijn we via allerlei landweggetjes naar Auxi-le-Château gereden, onderweg genietend van de mooie Authie-vallei waar we doorheen reden. Van Tollent, het plaatsje waar de beurs was, hebben we niet meer gezien dan het routebord dat we veel te laat zagen en waar we linksaf hadden moeten gaan :-).

Eenmaal aangekomen in Auxi-le-Château was het even zoeken naar de brocante. Deze was ondergebracht in een grote hal, waarschijnlijk met het idee dat het in deze tijd van het jaar wel eens slecht weer kon worden...het was immers nog maar 22 april! Met 27 graden was het een verschrikkelijke benauwde en broeierige bedoening! En als de brocante nou de moeite waard was....integendeel! Er was niets maar dan ook werkelijk niets leuks bij.

Lopend naar de brocante zagen we borden staan richting 'Les Jardins de Maizicourt'. Dat leek ons wel leuk maar eerst besloten we even een kop koffie op een terrasje te gaan drinken. Terwijl we aan de koffie zaten heb ik op de smartphone even gezocht naar die 'Jardins'. Dat tuinfeest ging dus mooi niet door want ze gaan pas 1 mei open. Dus vertrokken we onverrichterzake en gingen we weer zigzaggend door de vallei terug naar huis.

Ik heb snel mijn werkkleren aangetrokken en ben verder gegaan met het zwembadhok. De afdeklat op de 2 grote deuren zit er op, maar moet nog geschilderd worden. Ook heb ik alvast een grendel gemonteerd aan de binnenkant van de rechterdeur, zodat die vastgezet kan worden. En ik ben begonnen met de aanleg van de electra. Het is een hoop pas- en meetwerk, maar ik heb er alle vertrouwen in :-).

Ria is weer aan de slag gegaan met krabber en plamuurmes en nu op het voorerf. Vera heeft weer een hoop tuinwerk verricht.

De dag hebben we op het zonneterras afgesloten met het gebruikelijke wijntje en hapje. Helaas was het iets te fris geworden om het diner buiten te nuttigen. Maar hoe je het wendt of keert....deze schitterende dagen pakken ze ons niet meer af.

---- Maandag, 23 april 2018

De temperatuur is vandaag behoorlijk gekelderd, maar om te klussen was het prima weer. Ria is verder gegaan met mos en onkruid verwijderen. De terrassen en het paadje voor het huis zien er weer prima uit. Vera heeft het atelier wat opgeruimd en is daar nog een beetje bezig geweest met kunstwerken waar ze vorig jaar mee begonnen is. Tuinwerk zat er vandaag voor haar niet in want ze heeft last van haar rug (waarschijnlijk door het tuinwerk van gisteren).

Ik ben uiteraard weer doorgegaan met het zwembadhok. De 2 Zweedse rabatdelen boven de deuren zijn op maat gemaakt en bevestigd. Het was wat heen-en-weer lopen om alles precies op maat te maken en misschien moet er van de plank boven de grote deuren nog wat afgeschaafd worden....maar dat is voor een volgende keer. Ook het electrakastje hangt. Hoewel het hok nog niet helemaal klaar is begint het toch wel op te schieten.


Bruno is nog even langs geweest om het gras te maaien. Hij heeft het vorige week nog gedaan maar het was echt wel weer nodig. Het heerlijke weer en de vochtige grond hebben het gras een enorme groeispurt gegeven.

---- Dinsdag, 24 april 2018

Louis en Ria zijn vanmorgen weer huiswaarts gegaan. De hele ochtend was het gewoon koud! Twee dagen geleden nog 26-28 graden, nu amper 13! Het miezerde ook zo'n beetje de hele ochtend. In de middag werd het wel wat droger en de temperatuur werd wat aangenamer. Vera is haar atelier ingegaan en ik ging weer verder met het zwembadhok. Het laatste rabatdeel aan de achterkant heb ik bevestigd en de kopse kanten zijn afgetimmerd. Het begint nu echt wel op te schieten maar ik heb me wel voorgenomen voorlopig niet meer aan zulke bouwwerkjes te beginnen. Je loopt de hele dag heen en weer tussen bouwwerk en werkplaats en als je niet heen en weer loopt sta je wel! Aan het eind van de middag had ik benen die voor mijn gevoel niet meer van mij waren en was ik het dan ook spuugzat :-).
Toen ik nog even een fotootje ging maken heb ik er gelijk een gemaakt van de kruidenbordjes die ik van de week al in elkaar geflanst heb.


---- Woensdag, 25 april 2018

Het weer was vandaag iets beter dan gisteren. Er was wat meer zon, geen regen maar daarentegen wel weer meer wind.  Het was een beetje een rommeldagje. Ik ben wat afwerking gaan doen in het zwembadhok....latje zus....latje zo, schroefje hier....schroefje daar, enz. Ik wilde ook verder gaan met de electra, maar dat wilde niet vlotten en uiteindelijk heb ik er de brui aan gegeven. Misschien wordt het morgen nog wat.

Vera heeft niet zo veel gedaan of eigenlijk kunnen doen vanwege haar rug. Dat wordt helaas nog niet veel minder. Ze heeft wel wat 'dingen' in haar atelier gedaan en omdat ze vond dat ze mijn kolomboormachine vaker gebruikt dan ik liep ik dus even later dat zware ding te verhuizen naar het atelier :-).

Vanmiddag heb ik de bosmaaier omgehangen en ben ik begonnen met bosmaaieren. Het viel niet mee het ding aan de praat te krijgen want hij had zeker zo'n half jaar stil gelegen en uit ervaring weet ik intussen dat zo'n eerste start in het voorjaar bepaald niet van een leien dakje gaat. De helling aan de wegkant is gedaan, het voorerf en een stuk van de achtertuin. Toen ongeveer gelijktijdig de benzine op was en het snijdraad vastgelopen vond ik het mooi geweest. Morgen maar weer verder.

Ik heb op aanwijzingen van Vera een vijftal kronkelwilgtakken in het bos geplant. Deze hebben we van Ruud en Marja gekregen omdat zij er op uitgekeken waren. De takken hadden al wortels in de vaas gekregen.

Vanmiddag tijdens het koffiedrinken op het terras zagen we dat de familie Pimpelmees weer intrek in het leegstaande appartement van de vogelflat heeft genomen.

---- Donderdag, 26 april 2018

Vandaag hadden Vera en ik onze dag niet. Vera voornamelijk omdat haar rugpijn dusdanige vormen heeft aangenomen dat ze haar fysiotherapeut gebeld heeft voor een afspraak. Ze kon dus letterlijk en figuurlijk geen kant op en dat terwijl er nog een hoop moet gebeuren.

Het weer zat vandaag ook niet echt mee. De zon scheen wel redelijk veel, maar er stond veel wind. Af en toe een buitje waardoor ik de deuren van het zwembadhok niet kon schilderen. Dat hok is dus nog steeds niet klaar!

Vanmorgen heb ik nog wat gebosmaaierd en ben daarna de rondslingerende spullen gaan opruimen. De garage was weer een puinhoop omdat alles wat ik terug bracht op de werkbank terecht kwam. Ik weet dat het anders moet en kan, maar soms zit dat er gewoon niet in. Dus ook daar ben ik aan het opruimen gegaan en dat resulteerde in een paar flinke bakken troep die ik vanmiddag nog maar even naar de stort heb gebracht.

Aan het eind van de middag konden we op het zonneterras in het zonnetje en een beetje uit de wind, nog even van een wijntje genieten. Zo'n uurtje met z'n tweetjes even relaxen en kletsen maakte de dag wel weer goed, zeker toen we onverwachts 'un écureuil' (=eekhoorn) vlak bij de walnotenboom zagen scharrelen, vermoedelijk op zoek naar eten.

Helaas had ik geen fototoestel paraat dus we hebben Knabbel of Babbel niet kunnen vastleggen. Dus maar een fotootje van Internet gehaald :-).

---- Vrijdag, 27 april 2018

Het weer heeft vandaag niet meegezeten. Eigenlijk wilde ik de deuren van het zwembadhok nog schilderen (dan was dat maar gedaan!), maar òf het regende een beetje òf het waaide. Soms een beetje van beide :-(.

'Dan maar bosmaaieren in de speeltuin' dacht ik, maar wat ik ook probeerde....de bosmaaier kreeg ik niet meer aan de praat. Het luchtfiltertje en de bougie schoonmaken heeft niet geholpen. Uiteindelijk besloot ik dat kr*ng maar in de auto te kwakken en naar Jean Etienne Fauquet te brengen. Nu wil het wel eens gebeuren dat de reparateur zo'n ding dan spontaan wel aankrijgt, maar ook hem lukte het niet, zelfs niet met een nieuwe bougie. 'Probablement le carburateur!' zei hij. Kortom: ik heb de bosmaaier daar achtergelaten om de carburateur schoon te laten maken....en eventueel wat er nog meer moet gebeuren.

Vera wilde dat ik (zelf kon ze het niet vanwege haar rug) even de Stihl-rugsproeier die we 2 jaar geleden hebben aangeschaft om zou hangen met daarin een door haar gemaakt brouwseltje waarmee ik de onkruidjes op de terrassen nog even te lijf moest gaan. Helaas is dat ook niet helemaal gelukt. Er spoot meer brouwsel uit het knijpgedeelte dan uit het spuitmondje waar het uit hoort te komen. Alle onderdeeltjes (spuitmondje, nippeltjes en filtertje) heb ik voor de zekerheid goed schoongemaakt, maar helaas heeft ook dat niet geholpen. Dat was de 2e Stihl (bosmaaier is dat ook) die het niet meer deed. Nog geen idee wat ik er mee aan moet.

Omdat het weer het ook niet toeliet nog even wat in de tuin te gaan doen of zelfs alleen maar zitten, zijn we een beetje gaan bankhangen. Toen ik door de keuken liep zag ik plotseling Jut en Jul in de voortuin grazen. Jut en Jul zijn de eenden (hoewel ik denk dat dit een nieuwe generatie is) die jaren geleden jaarlijks een paar weken op ons terrein kwamen scharrelen en grazen. Dat was altijd een leuk gezicht, maar toen Hans en Era hier jàren geleden met hun Newfoundlander Balu waren kregen Jut en Jul dé schrik van hun leven toen Balu ze spotte en achterna ging zitten. Daarna, tot vandaag, hebben we ze niet meer gezien.

Morgen staan we bijtijds op om de boel aan kant te maken en dan wachten we op onze gasten, die zelfs voor de 5e keer terugkomen!

Vers gas, de CV-afvoer en andere dingen....

---- Vrijdag, 13 april 2018

Gisteravond ben ik na de spits uit Den Bosch waar ik werkafspraken had, weggereden. Het was op sommige plekken best nog wat druk, maar al met al viel het mee. Halverwege België begon het te plenzen en dat bleef zo tot zo'n 30 kilometer voor 'la vieille ferme'. Ik was enigszins opgelucht want met een plensbui het hek open maken, de deuren openen en de auto uitladen is niet echt om vrolijk van te worden. Toch bleek dat wel de waarheid, want vlak voor Mouriez begon het weer behoorlijk te regenen.

Afgelopen dinsdag is er een nieuwe voorraad gas geleverd. Het had best wel wat voeten in de aarde omdat ik er toen zelf niet was. Dus Bruno gevraagd en die was zo vriendelijk en behulpzaam om 's morgens vroeg het hek en de hooischuur van het slot te halen en 's avonds weer (nadat de gasleverancier was geweest) te sluiten.

De Franse regering heeft helaas besloten een extra belasting op gas te heffen, de 'taxe carbone' en dat maakt het gas meteen zo'n 25% duurder. Niet echt iets om blij van te worden en zeker niet in de wetenschap dat de komende jaren er nog meer belasting op geheven gaat worden :-(.

Vanmorgen was het bewolkt en omdat het gisteren behoorlijk heeft geregend was alles dampig en vochtig. Ik ben de deuren van het zwembadhok maar gaan schuren en gaan voorzien van een 2e laag grondverf. Alle drie de deuren zijn nu aan één kant gegrond. Morgen de andere kant, maar dan moeten ze ook nog 2x afgelakt worden. Verder nog wat kleine klusjes gedaan, zoals puin ruimen in de garage, troep verzamelen voor de stort waar ik morgen even naar toe ga, een nieuw brok decoratie ophangen en nog vele andere dingen.
Helaas was er ook de hele dag een probleem met Internet. Dat kan natuurlijk veel oorzaken hebben en zie er dan maar eens achter te komen wat het is. Vanmorgen vroeg heb ik er zo'n 1,5 uur aan besteed en gedurende de rest van de dag als ik even koffie ging drinken ook nog allerlei testen gedaan. Ik kwam er maar niet uit totdat ik mijn uitgebreide antivirus-pakket nog maar eens wat controles liet doen en toen zag ik het....de 'Linksys' stond er weer tussen, maar gaf volgens het antivirus-pakket geen problemen. Maar die Linksys was het apparaat dat ik een paar maanden terug uit had gezet omdat ik daarmee toen juist wèl problemen had. Maar hoe kon die nu weer aan staan....?

Ik ben de zolder opgegaan en inderdaad bleken de ledjes van de Linksys er lustig op los te knipperen. De stekker er weer uitgehaald en meteen was er Internet. Hoe simpel kan het zijn? Maar niet is duidelijk hoe het komt dat het apparaat weer aanstond. Ik vermoed dat ik toen ik hier de vorige keer was achteloos dat ding weer heb aangesloten. Het zou kunnen verklaren waarom ik onze gasten die hier vorige week waren 2x heb moeten vragen het (hoofd)modem te resetten, omdat ik van de Nest-thermostaat storingen (verbroken Internetverbinding) door kreeg. Eind goed al goed!

Intussen is ook Pascal (de CV-monteur) langs geweest. Ik heb hem gevraagd naar de mogelijkheid de CV-afvoer aan de voorkant van de hooischuur weg te halen en recht naar boven te maken met een doorgang in het dak. Als de CV-ketel aanslaat produceert hij zo veel (condensatie)rook dat het soms gewoon wat hinderlijk is.

De Prunus en de Forsythia's staan volop in bloei. Dat kan van de planten die in het atelier hebben overwinterd niet gezegd worden. Ik heb sterk de indruk dat de 'Russische Beer' die hier ook 2x heeft huisgehouden daarvan de oorzaak is.
De potten staan nu keurig op een rijtje buiten te wachten tot Vera zich daarover gaat ontfermen.

---- Zaterdag, 14 april 2017

Het mooie weer dat eerder deze week was beloofd is uitgebleven. Vanmorgen probeerde 'le soleil' wel door de wolken te breken maar dat lukte toch niet echt. De rest van de dag was het bewolkt en 's middags ging het ook nog regenen.

Ik was vanmorgen niet zo vroeg als anders, maar na het ontbijt heb ik eerst de achterkant van de deuren van het zwembadhok in de grondverf gezet. Die zijn, als ze droog zijn, klaar om geschilderd te worden. Daarna ben ik naar de stort gegaan en heb verder de dag doorgebracht met verschillende kleine klusjes. Alsof die nooit af komen! Verder heb ik het begrip 'bankhangen' nog wat geoefend :-) en uiteindelijk het kleine deurtje alvast 1x aan één kant groen geschilderd. Dat deurtje had ik buiten in de grondverf gezet en door de temperatuur was die vrij snel droog. Terwijl de verse groene verflaag lag te drogen (ook buiten!) ging het prompt regenen. Ik hoop dat 'de schade' niet al te groot is.
De andere deuren schilder ik morgenochtend nog 'even' en misschien gun ik me ook nog even gelegenheid om naar een brocante te gaan in Grigny, een gehucht zo'n kleine 10 km hier vandaan.

---- Zondag, 15 april 2018

Ik was vanmorgen veel te vroeg wakker! Toen het licht begon te worden en de vogeltjes er lustig op los zongen en floten ben ik de 2 grote deuren van het zwembadhok gaan schilderen. Één kant is nu gedaan en ze liggen te drogen. Het kleine deurtje is door de regen van gisteren verpest. Dat wordt dus weer schuren en opnieuw beginnen :-(.

Ik ben ook nog even naar de brocante gegaan. Verspilde moeite want er lag alleen maar 'pagaille'. Na een dipje als logisch gevolg van het vroege opstaan heb ik nog wat spullen bijeen gezocht die we thuis weer even nodig hebben, alles in de auto geladen en klaar om te vertrekken om volgend weekend weer terug te komen voor een weekje relaxen ;-). De eerste dagen zullen Louis en Ria ons dan gezelschap houden.